Tic Tac reclame

Deze Tic Tac reclame maakt gebruik van Pathos, omdat ze vooral inspelen op een blije emotie. Door het vrolijke muziekje, de simpele tekst en de leuke animatie krijg je een goed gevoel. De woorden “Klein, zacht, fris, sterk, wit, gekleurd” etc. zijn op een toepasselijke manier uitgebeeld in de animatie met telkens een Tic Tac als uitgangspunt. Ook is hier gebruik gemaakt van Repetitio. Deze woorden worden telkens een keer herhaald, waardoor je ze gemakkelijk onthoudt. Het liedje blijft al snel in je hoofd hangen omdat deze zo simpel is en gebruik maakt van herhaling. Het wordt de kijker dus ingepeperd. Verder wordt er gebruik gemaakt van een Verbo-picturaal schema. De tekst wordt door het beeld aangevuld.

Bronnen:

Tic Tac Nederland. (24 oktober 2013). TIC TAC [YouTube].
Geraadpleegd van https://www.youtube.com/watch?v=ERnMu1opbco

Broek, J. van den, Koetsenruijter, W., Jong, J. de, & Smit, L. (2016). Beeldtaal (2e ed.). Amsterdam, Nederland: Boom.

Advertisements

APA stijl

APA is een stijl van bronvermelding. Het is de belangrijkste standaard voor de sociale wetenschappen en wordt vaak gebruikt door studenten. De APA heeft regels met betrekking tot het verwijzen naar bronnen en het opstellen van de literatuurlijst. Ook zijn er regels over de opmaak van de literatuurlijst, het gebruik van afkortingen, koppen en opsommingen. Bij het goed gebruik van de APA-stijl voorkom je dat je plagiaat pleegt.

Voor de manier van bronnen opschrijven (ook wel de referentiestijl) zijn er strakke regels. Bij ieder type bron zijn de regels vaak net iets anders. Wel blijft altijd dezelfde hoofdregel gelden: je verwijst direct in de tekst naar de bron én je schrijft de bron op in de literatuurlijst.

Boek:
Baarda, B. (2009) Dit is onderzoek. Groningen/Houten, Nederland: Noordhoff Uitgevers

Film:
McCarten, A. (Producent) & Bruce, L. (Producent) & Fellner, E. (Producent) & Bevan, T (Producent). & Marsh, J. (Regisseur). (2014). The Theory of Everything [Film]. Verenigd Koninkrijk: Abbey Road Studios.

Krantenartikel:
van Zutphen, M. (2017). Winterweding time. Beleef! Noordoost-Twente, p. 15.

Quote:
Zo vertelt Marion (2017): “Vrijdag zes januari was het precies vijf jaar geleden dat ik mijzelf officieel heb ingeschreven als wedding planner.” (p. 15).

Online bron:
Swaen, B. (2015). Voorbeeld APA-stijl: (studie)boek. Geraadpleegd op 20 februari 2017, van https://www.scribbr.nl/apa-stijl/apa-voorbeelden/boek/

Narrativiteit en storytelling

Om storytelling te kunnen begrijpen moet je uitgaan van narrativiteit. In normaal taalgebruik noemen we dit ook wel ‘verhaal’. Je kan narratief definiëren als een keten van gebeurtenissen in een oorzaak/gevolg relatie dat plaats vindt in tijd en ruimte. Het is zowel de verhaaltheorie als de verteltheorie.

Het is kenmerkend voor een narratief dat het een begin, midden en einde heeft, maar volgens Matt Chan van TEDx Talks moet je verhaal ook een punt hebben. Hij zegt dat je als eerste je publiek moet vastleggen. Wanneer je het verhaal aan het creëren bent, begin dan met wat jij al weet. Wanneer je probeert om je publiek te ‘veroveren’, begin dan met wat zij al weten over het bepaalde onderwerp. Maar wat als je niet weet wat zij al weten? Dan moet je volgens Matt terugvallen op je levensgebeurtenissen. Het terugvallen op gedeelde ervaringen is de key tot een publiek ‘veroveren’. Hij noemt als voorbeeld waarom zijn programma over verzamelaars zo goed werkt. Iedereen heeft wel die ene lade met troep. Bijvoorbeeld de sleutelhanger uit Disneyland, de gesigneerde foto van een bekende Nederlander, enzovoort. Daardoor zul je eerder begrijpen waarom deze verzamelaars een bepaalde waarde aan hun spullen hebben.

“Knowing your audience is the key to capturing one” – Matt Chan.

Als CMDer is storytelling en narrativiteit erg belangrijk omdat je probeert de mensen aan te trekken voor jouw klant. Neem bijvoorbeeld de Albert Heijn. Doordat zij in hun tv reclames steeds gebruik maken van dezelfde acteur krijgen mensen een bepaald beeld van de AH. Namelijk dat het een gezellige, vertrouwelijke en kindvriendelijke winkel zijn. Ondanks dat deze acteur niet meer in hun reclames speelt heeft hij wel een bepaalde toon gezet. De Albert Heijn zal hierdoor voor veel mensen nog steeds deze gevoelens opwekken.

  1. Daphne Dijkerma (23 juli 2007). It’s still storytelling. Geraadpleegd op 13 februari 2017, van https://www.frankwatching.com/archive/2007/07/23/its-still-storytelling/
  2. Matt Chan (27 januari 2015). What Great Storytellers Know: Matt Chan at TEDxSeattle. Geraadpleegd op 13 februari 2017) van https://www.youtube.com/watch?v=04DJ3UPe2p8

Wat is semiotiek en hoe gebruikt een CMD’er dit in het werkveld?

Semiotiek

Een verzameling theorieën die gericht is op de betekenis van beelden. Ofwel: Hoe geven mensen in een communicatieve situatie betekenis. Elementen die betekenis dragen worden ook wel ‘tekens’ genoemd. Deze tekens zijn niet alleen in taal of beeld, maar in alles om je heen. (Er zijn semiotische analyses van foto’s, schilderijen, romans, gedichten, gebouwen, design, zelfs van schoenveters).

Ook geluid kan een teken zijn, denk aan de eerste maandag van de maand 12 uur. Iets is pas een teken wanneer het waarneembaar is en iets vertegenwoordigt dat niet aanwezig is: een object waarnaar verwezen wordt. Letters vertegenwoordigen bv. een klank, beelden vertegenwoordigen dat wat is afgebeeld, en bv de schoenveters kunnen een uitspraak vertegenwoordigen als: ik ga met de mode mee. 

Vaak geeft de plaats, de omgeving of context van het teken aanwijzing in welke richting je betekenis moet zoeken. Om tekens te begrijpen moeten we de ‘code’ kennen. Zo kunnen we de boodschap coderen en een betekenis aan het teken geven. Natuurlijk moeten we rekening houden met de context van het teken en de combinaties van tekens samen. Bijvoorbeeld een rood verkeerslicht betekend ‘STOP’, maar in andere situaties kan dit een andere betekenis hebben.

Als CMD’er maak je veel gebruik van beelden. Een beeld hoeft van zichzelf niet veel te zeggen, maar het kan wel als mooi, indrukwekkend, grappig of verdrietig gezien worden. Wanneer er een boodschap achter dit beeld zit dan kan het ontwerp al een heel andere indruk achterlaten. Bijvoorbeeld het verkeersbord van de man met het kindje (voetpad) heeft een heel andere betekenis dan een foto met een vader en kind in een artikel over gescheiden ouders. In dit artikel over gescheiden ouders zul je dus minder snel een afbeelding van het verkeersbord gebruiken, omdat dit een heel andere boodschap/indruk overbrengt dan dat jij hebt bedoeld.