APA-stijl

APA is een stijl die is opgesteld door de American Psychological Association. Het is een format voor het schrijven van wetenschappelijke artikels. Deze referentiemethode wordt door veel hogescholen en universiteiten gehanteerd, omdat de APA-stijl verplicht is gesteld voor verslagen en scripties.

De bronnen die je in je verslag gebruikt, noteer je meteen in je literatuurlijst. Zo kan de lezer van je verslag de bron achterhalen en opzoeken. Verder zorgt het dat de auteur van de bron zijn eer krijgt en ook voorkomt de bronvermelding dat jij plagiaat pleegt.

  1. Collins, S. (2010). The Hunger Games. New York, Verenigde staten: Scholastic Us.
  2. Schepper, T. (2017, 12 februari). Coaching deel twee. Geraadpleegd van http://www.teske.nl/2017/02/12/%E2%80%A2-coaching-deel-twee-%E2%80%A2/

 

Quote: ‘Voor mij is Krachtvoer een zinvolle invulling van mijn vrije tijd.’ (Nienke Boom, Deventer Post, p.5)

  1. Polhuys, L. (2017, 01 februari). Krachtvoer: ontmoeting en inspiratie. Deventer Post, pp. 1-32.
  2. Jacobson, N. (producent), Kilik, J. (producent) & Ross, G. (regisseur). (2012). The Hunger Games [film]. Verenigde Staten: Lionsgate.
Advertisements

Wat is narrativiteit en storytelling?

Narrativiteit is een keten van gebeurtenissen met een oorzaak-gevolgrelatie met een begin, midden en eind. Het is een soort stijgende lijn die naar een climax toewerkt, om vervolgens te dalen en met een boodschap af te sluiten. Het doel van storytelling is om iets over te brengen of het nu kennis is, iets wat met gedrag te maken heeft, betekenis geeft of je dingen laat begrijpen. Zodra het een verhaal vertelt, valt het onder storytelling. De narratieve elementen, zoals tijd, ruimte, spanning en personage zorgen dat het verhaal loopt en zorgen dat we onze aandacht vasthouden. Verder spelen ze in op onze emoties en zorgen voor beleving.

In CMD maken we hier graag gebruik van. De reclame Ben, een telefoonbedrijf, die goed in speelt op de emoties van de mensen is een goed voorbeeld. Zo beginnen ze hun reclame door te vragen of ze je aandacht mogen hebben. Dit trekt natuurlijk iedereens aandacht, want als iemand dat aan je vraagt, is het netjes om even te luisteren. Dit is ons gedrag waar deze reclame nu op in speelt. Het verhaal wordt door een vrouwelijk persoon vertelt, maar je ziet steeds iemand anders (jongen/meisje, oud/jong) playbacken op het verhaal wat wordt verteld. Dit zorgt ervoor dat je je aangetrokken voelt, want deze reclame is voor iedereen. Ze vertellen dat ze willen weten wie jij bent. Dit zorgt dat je blijft opletten, want je voelt je aangesproken. Daarna stellen ze zichzelf voor als ‘Ben’. Ben is een algemene naam en ‘Ik ben Ben’ is iets leuks om te zeggen en blijft dus bij mensen hangen. Daarnaast is het ongewoon om twee dezelfde woorden in een zin achter elkaar te hebben. Ondertussen hebben ze je aandacht zo goed te pakken, omdat de reclame zo op een persoon lijkt die jou persoonlijk benaderd, dat je door blijft luisteren. Nu kunnen ze je dan ook meer informatie geven over wie ze als telefoonbedrijf zijn en heel belangrijk: wat ze als doel hebben. Hier is het doel van het bedrijf om te zorgen dat iedereen een mobiele telefoon kan hebben en hun mobiel netwerk de uitkomst is. Uiteindelijk zeggen ze dat ze hopen dat jij hun netwerk gaat gebruiken en sluiten ze af dat ze voor iedereen en hopelijk ook voor jou zijn.

Bronnen:

  1. CorporateStory. (2017). Wat is storytelling? Geraadpleegd van https://corporatestory.nl/storytelling/wat-is-storytelling/
  2. Talmon. (2015). De kracht van storytelling. Geraadpleegd van http://www.talmon.nl/storytelling/

Wat is semiotiek en hoe kun je het als CMD’er gebruiken in je werkveld?

Semiotiek bestudeert de betekenis van tekens en het proces van betekenisgeving. Niet alleen tekens in taal of beeld, maar in principe in alles om ons heen. De semiotische theorieën bieden een methode om te analyseren hoe betekenis van visuele of andere informatie tot stand komt.

Wanneer je dit als CMD ’er weet, kun je hier rekening mee houden door goed te kijken wat er van je verwacht wordt. Moet je bijvoorbeeld een poster maken voor kindermishandeling dan ga je natuurlijk niet een blij kind op een poster zetten. Je moet goed bedenken wat je wilt overbrengen aan je publiek. Je zult graag willen dat zo’n poster wel tussen de andere posters (bijvoorbeeld op een prikbord van basisscholen en middelbare scholen) opvalt. Hierdoor moet het dus wel een poster worden waardoor mensen even naar blijven kijken. Als je er een kind opzet met blauwe plekken zal je al snel bedenken dat het om mishandeling van kinderen gaat. Zeker als het ook nog eens bang en verdrietig naar beneden kijkt met hangende schouders. Verder is een poster voor kindermishandeling bedoelt om hulp te kunnen bieden. Meestal staat er dus een website en/of telefoonnummer wel heel groot op zo’n poster. Dit zal duidelijk in het midden van de poster moeten komen te staan en niet klein in een hoekje gepropt, want je moet het snel kunnen lezen. Daarnaast zal je niet hele vrolijke sierlijke letters gebruiken, maar een gewoon statige lettertype zodat de boodschap die je wilt meegeven duidelijk in een oogopslag te lezen is. Als laatst zal je niet heel vrolijke kleurtjes gebruiken, omdat het niet klopt met de boodschap die je wilt overbrengen. Mensen zullen je dan minder serieus nemen. Dus ook je kleuren moeten aandacht trekken, maar wel de juiste aandacht.